Brisket, sığırın göğüs/döş kısmındaki “çok çalışan” kas grubudur; bu yapı, yüksek kolajen ve bağ dokusu nedeniyle uzun süre kontrollü ısı ister. Aynı brisket üzerinde iki ana bölüm konuşulur: flat (daha yağsız, dilimlemeye uygun) ve point (daha yağlı, daha “juicy”).

Tarihsel olarak brisket, sadece “BBQ eti” değildir. Doğu Avrupa Yahudi mutfak geleneğinde, özellikle bayram sofralarında uzun süre düşük ısıda pişirilen (braise/roast) bir ana yemek olarak önemli bir yere sahiptir; bazı kaynaklar bu geleneğin en az 1700’lere uzandığını belirtir.

Brisket’in tütsülenmiş (smoked) kimliğinin en kritik kırılımı ise Texas’ta görünür hâle gelir. Central Texas çevresindeki et işleme ve tütsüleme pratikleri; Alman ve Çek göçmenlerin et tütsüleme/şarküteri deneyimiyle, bölgedeki sığır kültürü ve yerel pişirme geleneklerinin kesiştiği bir zemin oluşturur.

“Smoked brisket” ifadesinin en erken somut örneklerinden biri, 18 Ocak 1910 tarihli El Paso Herald gazetesinde şarküteri tezgâhı listesinde doğrudan “Smoked Brisket Beef” olarak geçer (aynı listede cooked corned beef, cooked brisket ve kosher sosisler de yer alır).
Bu veri, brisket’in Texas bağlamında şarküteri/deli hattı üzerinden erken dönemde dolaşıma girdiğini göstermesi açısından önemlidir. Aynı dönemin devamında brisket, 1960’lar ve 70’lerde Texas barbecue kimliğinin “imza” ürünlerinden biri hâline gelir.

Deli kültürü bağlantısı burada devreye girer: ABD’nin büyük şehirlerinde brisket; corned beef ve pastrami gibi ürünlerin hammaddesi olarak da güçlü bir yer tutar. Özellikle modern pastrami; sıvı salamurada kürlenmiş, soğuk tütsülenmiş ve çoğu anlatıda brisket (veya komşu daha yağlı kesimler) üzerinden tarif edilen bir şarküteri ürünüdür.

Bunun dünya çapında en bilinen vitrini ise Katz’s Delicatessen gibi “deli ikonlarıdır”: Katz’s kendi anlatımında hikâyesini 1888’e dayandırır; menüsünde pastrami/corned beef yanında brisket de ayrı bir ürün olarak listelenir.